Introductie van PCB-materialen
Ze zijn over het algemeen onderverdeeld in vijf categorieën, afhankelijk van de verschillende versterkingsmaterialen die voor de platen worden gebruikt: op basis van papier, op basis van glasvezeldoek, op basis van composiet (CEM-serie), op basis van gelamineerde meerlaagse platen en op basis van speciaal materiaal (keramiek, op basis van metalen kernen, enz.).
Indien gecategoriseerd op basis van de harskleefstof die voor de platen wordt gebruikt, zijn er voor gewone CCI op papierbasis verschillende typen, zoals fenolhars (XPC, XXXPC, FR-1, FR-2, enz.), epoxyhars (FE-3), polyesterhars, enz. Voor gewone CCL op basis van glasvezeldoek is er epoxyhars (FR-4, FR-5), het meest gebruikte type. Er zijn ook andere speciale harsen (waarbij glasvezeldoek, polyimidevezels, niet-geweven stoffen, enz. worden gebruikt als versterkende materialen) zoals bismaleimide-triazine-gemodificeerde hars (BT), polyimidehars (PI), p-fenyleenetherhars (PPO), maleïmide-styreenhars (MS), polycyanuraathars, polyolefinehars, enz. Volgens de vlamvertragende prestaties van CCL kunnen ze worden onderverdeeld in vlamvertragende type (UL94-V0, UL94-V1) en niet-vlamvertragende type (UL94-HB) platen.
In de afgelopen jaren is, met een toenemend bewustzijn van kwesties op het gebied van milieubescherming, een nieuw type CCL-variëteit zonder broomhoudende verbindingen geïntroduceerd in vlamvertragende CCL's, genaamd "groene vlamvertragende CCL". Naarmate de elektronische PRODUCTtechnologie zich snel ontwikkelt, worden er hogere prestatie-eisen gesTeld aan CCL. Daarom kunnen ze vanuit de prestatieKlasificatie van CCL verder worden onderverdeeld in CCL met algemene prestaties, CCL met lage diëlektrische constante, hoge hittebestendige CCL (L voor algemene platen is hoger dan 150 ℃), CCL met lage thermische uitzettingscoëfficiënt (algemeen gebruikt op verpakkingskarton) en andere typen.
Details van parameters en toepassingen zijn als volgt:
1. 94-HB: Gewoon karton, niet brandveilig (het materiaal van de laagste kwaliteit, gebruikt voor het ponsen van perforaties, kan niet worden gebruikt als voedingsbord)
2. 94-V0: Vlamvertragend karton (gebruikt voor het ponsen van perforaties)
3. 22F: Enkelzijdige semi-glasvezelplaat (gebruikt voor het ponsen van perforaties)
4. CEM-1: Enkelzijdige glasvezelplaat (moet met computer worden geboord, kan niet worden geponst)
5. CEM-3: Dubbelzijdig semi-glasvezelplaat (behalve dubbelzijdig karton, dit is het laagste materiaal voor dubbelzijdige platen. Met dit materiaal kunnen eenvoudige dubbelzijdige platen worden gemaakt en het is goedkoper dan FR-4)
6. FR-4: Dubbelzijdige glasvezelplaat. De vlamvertragende eigenschappen zijn onderverdeeld in 94VO-V-1-V-2-94HB. De semi-uitgeharde plaat is 1080=0,0712 mm, 2116=0,1143 mm, 7628=0,1778 mm. FR4 en CEM-3 worden beide gebruikt om het plaatmateriaal aan te duiden, waarbij FR4 een glasvezelplaat is en CEM-3 een plaat op composietbasis.
Diëlektrische constante van PCB-materialen
Onderzoek naar de diëlektrische constante van PCB-materialen komt doordat de snelheid en signaalintegriteit van de signaaloverdracht op PCB worden beïnvloed door de diëlektrische constante. Daarom is deze constante uiterst belangrijk. De reden waarom hardwarepersoneel deze parameter over het hoofd ziet, is dat de diëlektrische constante wordt bepaald wanneer de fabrikant verschillende materialen kiest om de printplaat te maken.
Diëlektrische constante: Wanneer een medium wordt blootgesTeld aan een extern elektrisch veld, zal het een geïnduceerde lading produceren die het elektrische veld verzwakt. De verhouding tussen het oorspronkelijk aangelegde elektrische veld (in vacuüm) en het uiteindelijke elektrische veld in het medium is de relatieve diëlektrische constante (of diëlektrische constante), ook wel de diëlektrische constante genOEMd, die gerelateerd is aan de frequentie.
De diëlektrische constante is het PRODUCT van de relatieve diëlektrische constante en de absolute diëlektrische constante van vacuüm. Als een materiaal met een hoge diëlektrische constante in een elektrisch veld wordt geplaatst, zal de sterkte van het elektrische veld binnen het diëlektricum aanzienlijk afnemen. De relatieve diëlektrische constante van een ideale geleider is oneindig.
De polariteit van polymeermaterialen kan worden bepaald door de diëlektrische constante van het materiaal. Over het algemeen zijn stoffen met een relatieve diëlektrische constante groter dan 3,6 polaire stoffen; stoffen met een relatieve diëlektrische constante in het bereik van 2,8 tot 3,6 zijn zwak polaire stoffen; en stoffen met een relatieve diëlektrische constante van minder dan 2,8 zijn niet-polaire stoffen.
Diëlektrische constante van FR4-materialen
De diëlektrische constante (Dk, ε, Er) bepaalt de snelheid waarmee het elektrische signaal zich in het medium voortplant. De snelheid van de voortplanting van elektrische signalen is omgekeerd evenredig met de vierkantsworTel van de diëlektrische constante. Hoe lager de diëlektrische constante, hoe sneller de signaaloverdracht. Laten we een analogie nemen. Als je op het strand rent, vertegenwoordigt de diepte van het water dat je enkels bedekt de viscositeit van het water, wat de diëlektrische constante is. Hoe stroperiger het water, hoe hoger de diëlektrische constante en hoe langzamer je loopt.
De diëlektrische constante is niet eenvoudig te meten of te definiëren. Het heeft niet Alleeen te maken met de kenmerken van het medium, maar ook met de testmethode, de testfrequentie en de materiële toestand vóór en tijdens het testen. De diëlektrische constante verandert ook met de temperatuur, en sommige speciale materialen houden tijdens de ontwikkeling rekening met de temperatuur. Vochtigheid is ook een belangrijke factor die de diëlektrische constante beïnvloedt; aangezien de diëlektrische constante van water 70 is, kan een kleine hoeveelheid water aanzienlijke veranderingen veroorzaken.
FR4 Materieel diëlektrisch verlies: Het is energieverlies veroorzaakt door de diëlektrische polarisatie en het diëlektrische geleidingsvertragingseffect van het isolatiemateriaal onder invloed van een elektrisch veld. Ook bekend als diëlektrisch verlies of gewoon verlies. Onder invloed van een elektrisch wisselveld wordt de tekorthoek van de cosinus van de vectorcombinatie tussen de stroom die door het diëlektricum gaat en de spanning over het diëlektricum (arbeidsfactorhoek Φ) de diëlektrische verlieshoek genOEMd. Het diëlektrische verlies van FR4 ligt doorgaans rond de 0,02, en het diëlektrische verlies neemt toe naarmate de frequentie toeneemt.
FR4 Materiaal TG-waarde: Het wordt ook wel de glasovergangstemperatuur genOEMd, die over het algemeen 130 ℃, 140 ℃, 150 ℃ en 170 ℃ is.
FR4 Materiaal Standaarddikte
De algemeen gebruikte diktes zijn 0,3 mm, 0,4 mm, 0,5 mm, 0,6 mm, 0,8 mm, 1,0 mm, 1,2 mm, 1,5 mm, 1,6 mm, 1,8 mm en 2,0 mm. De dikteafwijking van de plaat varieert afhankelijk van de PRODUCTiecapaciteit van de plaatfabriek. De gebruikelijke koperdikte voor FR4-koperbeklede platen is 0,5 oz, 1 oz en 2 oz. Andere koperdiktes zijn ook beschikbaar, en deze moeten worden overlegd met de PCB-fabrikant om te bepalen.
